Rozdział II KAPLICE I KAPLICZKI KU CZCI ŚWIĘTYCH CZCZONYCH NA ŚLĄSKU

KAPLICE I KAPLICZKI KU CZCI ŚWIĘTYCH CZCZONYCH NA ŚLĄSKU

Kaplice i kapliczki jak ktoś pięknie powiedział, to modlitwy ludu wiernego rzezane w drewnie, kute w kamieniu, lub przelane na płótno czy papier. Należą one nie tylko do folkloru, stanowią nie tylko ozdobę krajobrazu i odbicie twórczego ducha, oraz artystycznych upodobań ludu, ale przede wszystkim są wyrazem wiary minionych pokoleń.1
Spośród kaplic i kapliczek przedstawionych w tym rozdziale, staram się ukazać jak mocno wpisane są one w naszą codzienność religijną i to nie tylko przemysłową, ale również Śląską. Przedstawieni tutaj niektórzy święci, tacy jak święta Barbara, czy święty Florian, byli od wieków czczeni jako patroni niektórych zawodów. Czcili ich górnicy, hutnicy i strażacy.2 Z kolei święta Jadwiga Śląska wpisała się na trwałe do pamięci wiernych, jako patronka Śląskiej Ziemi, ale również biednych i samotnych, których karmiła i dawała schronienie. Jeszcze większym kultem cieszył się święty Jan Nepomucen, który tworzy pewną „odznakę” naszej krainy geograficznej, łączy kulturę śląską i czeską, będąc patronem męczenników za wiarę. Najstarszym natomiast kultem cieszy się święty Roch, który bywa często przedstawiany w ikonografii jako pielgrzym, który poświęca swoje życie dla ratowania innych z choroby.
W tym rozdziale staram się określić przyczyny powstania obiektów, oraz przedstawić elementy religijne mieszkańców parafii, które wiążą lokalną społeczność z tymi miejscami kultu. Będzie to często Nabożeństwo Majowe, oraz Różańcowe, niekiedy również uroczysta Msza święta.


----------------------------------------------------------------------
Odnośniki:

1. J. RZEPA, Kapliczki, figury i krzyże przydrożne na terenie Diecezji Tarnowskiej, Tarnów 1983, s. 7.
2. ILG, 12.03.2006.

Historia - Kaplice