Bierawka


W pisowni polskiej nazwa rzeki występowała jako Birawka lub Bierawa. Według językoznawcy Henryka Borka jest nazwą przedsłowiańską, zawierającą stary indoeuropejski temat bher- 'płynąć, ciec', który przyswojono za pomocą równie starej końcówki wodnej -awa. Możliwe, że jest to nazwa germańska (przed przybyciem Słowian zamieszkiwali tu prawdopodobnie Wandalowie) z typową końcówką -(a)hwa 'rzeka, woda'. Wówczas pierwotna nazwa brzmiałaby Berahwa.

Bierawka na całej długości prowadziła wody pozaklasowe. W początkowym jej odcinku ponadnormatywne stężenia zanotowano w przypadku związków biogennych, metali ciężkich, zawiesiny oraz zanieczyszczenia bakteryjnego.

Poniżej Dębieńska zaznaczyło się dodatkowo oddziaływanie górnictwa węgla kamiennego oraz gospodarki komunalnej - wzrost zawartości BZT5, ChZT-Cr, utlenialności oraz związków mineralnych.

Znaczącym źródłem zanieczyszczenia Bierawki jest Rów Knurowski. W przekroju zlokalizowanym na tym cieku tylko stężenia metali ciężkich mieściły się w granicach dopuszczalnych norm; w pozostałych grupach analizowanych wskaźników wystąpiło ponadnormatywne zanieczyszczenie.

W dolnym odcinku biegu do Bierawki uchodzi Potok Sierakowicki. Prowadził on wody stosunkowo czyste. Jedynie stężenie fosforu ogólnego oraz zanieczyszczenie bakteryjne nie odpowiadały w tym przypadku normom. Stężenia zanieczyszczeń fizyko-chemicznych (bez związków biogennych) mieściły się w granicach II i III klasy czystości.

Na przełomielat2002/2003 opracowany został program rewitalizacji rzeki Bierawki (oczyszczanie rzeki w zakresie ścieków komunalnych). Objęte nim zostały wszystkie gminy zlewni Bierawki. Każda z nich w oparciu o program rozpoczęła porządkowanie na swoim terenie gospodarki ściekowej. Obecnie w Knurowie planowana jest budowa nowej oraz przebudowa starej oczyszczali ścieków...

Historia - Tworóg Mały